|
Aanvullende informatie m.b.t. dit
leesdossier:
Aantal downloads : 1005
Aantal woorden: 643
Ingezonden door: Werner de Vos
Uitgever: Onbekend
Meer leesdossiers van Jos Vandeloo op StudentsOnly:
* Biografie * De 10 minuten van Stanislao Olo * De engelse les * De muggen * De muur * De muur * De vijand * De vijand * Een mannetje uit Polen * Het gevaar * Het gevaar * Het gevaar * Het huis der onbekenden * Verzamelpunt Mechelen
Samenvatting
Boekverslag
Het vertelperspectief is een ik-perspectief. Het wordt vertelt uit de beleving van Riemans. De gevolgen hiervan zijn dat je hem goed begrijpt en dus ook het verhaal beter begrijpt.
Na 1½ jaar in het leger krijgt Riemans voor het eerst een echte baan: magazijnbediende in een kantoorboekhandel. Het gebouw waar hij werkt is heel saai. Het is er donker en het tocht. Het enige raam in het magazijn kijkt uit op een muur. In het magazijn werkt Riemans samen met Govaerts. Govaerts voorspelt hem dat hij ook oud zal worden in het magazijn en hij waarschuwt hem voor de muur. Op een dag als Govaerts al weg is uit het magazijn en Riemans zit wat te schuiven met de kasten, ontdekt hij een tweede raam. Het ziet er ineens een stuk minder somber uit. Hij zet zijn bureau voor dit raam en laat het raam met de muur achter een kast. Bij een van de huizen om het magazijn ziet Riemans in het raam een heel mooi meisje. Hij zit de hele tijd naar haar te kijken, totdat hij het niet meer houd en naar haar toe gaat. Maar het meisje kan niet naar buiten komen, omdat (waar hij later achterkomt) ze een stuk van haar linkerbeen kwijt is. Riemans schrikt hiervan en brengt het magazijn weer terug in zijn oude staat met het uitzicht op de muur en begint stenen te tellen.
Het is denk ik rond 1970 ergens, de vertelde tijd is ongeveer een jaar.
Daarvoor heeft hij 1½ jaar in het leger gewerkt, het verhaal in het magazijn duurt ongeveer een jaar.
Ik ben dit boek gaan lezen omdat het nog een van de enige was in de bibliotheek die op mijn lijst stond. Ik had niet verwacht dat er daadwerkelijk een muur in het verhaal zou voorkomen, ik vond het al een beetje een vreemde titel. Ik had iets heel saai’s verwacht, nu was het boek ook wel een beetje saai, maar niet zo saai als dat ik had verwacht.
Geen enkele passage heeft indruk op mij gemaakt, er gebeurde niet veel in het verhaal, het is niet erg spectaculair. Het was nou ook weer niet een super vervelend boek. Het verhaal was zeg maar een beetje heel rustig. Het was wel een beetje saai en langdradig, maar het had toch wel wat, ik weet alleen niet wat.
Ik heb mij geïdentificeerd met Riemans, ik identificeer mij altijd met de hoofdpersoon, ik weet ook niet waarom. Ik zou Riemans niet graag willen zijn, omdat ik hem in het echt niet zou mogen en ik denk dat andere mensen mij dan ook niet zouden mogen.
Het beschrijven van de hoofdpersonen.
De hoofdpersoon is Riemans. Hij valt niet echt op, hij is een beetje stil. Een beetje een bangerik. Hij let niet goed op en weet volgens mijn mening niet wat liefde is. Je gaat niet afknappen omdat ze een stuk been mist. Hij is ook wel een beetje kwetsbaar. Ik vind Riemans maar een sukkel, al wil je dat meisje dan niet dan kan je toch gewoon naar het daglicht blijven kijken in plaats van stenen te tellen. Als het niet naar zijn zin gaat zondert hij zich gelijk af.
Ik heb geen recensies bij dit boek kunnen vinden, ik heb wel degelijk gezocht. Ik snap er niets van. Ik ben zelfs naar de bibliotheek geweest om daar naar recensies te zoeken.
Ik vond het een beetje saai, er gebeurde niet veel in het verhaal en alles wat gebeurde kwam een beetje op hetzelfde neer. Ik geef het boek een 5+, omdat het heel af en toe toch wel een beetje leuk was, soms gebeurde er iets heel onverwachts. Het had wel wat spectaculairder kunnen zijn en wat minder langdradig.
|
