|
Aanvullende informatie m.b.t. dit
leesdossier:
Aantal downloads : 820
Aantal woorden: 1627
Ingezonden door: Dick van Lennep
Uitgever: Onbekend
Meer leesdossiers van Ellen Tijsinger op StudentsOnly:
* Dat had je gedroomd * Dat had je gedroomd * De rode vlieger * De rode vlieger * De zwarte vulkaan * De zwarte vulkaan * Kaper op de vlucht * Kaper op de vlucht * Lotus brengt geluk * Lotus brengt geluk * Morgenster * Morgenster * Morgenster * Nikolaj * Nikolaj * Nikolaj * Nikolaj * Speurtocht naar het verleden * Vijandig vuur * Word toch wakker! * Word toch wakker! * Zonnekind
Samenvatting
Over de personages:
De hoofdpersoon: Laura: Laura is een meisje van een jaar of 14 het is een leuke spontane meid die ook erg koppig kan zijn net als haar opa.
Belangrijke personen:Opa, opa en Laura doen heel veel dingen samen.
Ze luisteren samen naar de wind, ze maken samen muziek. Dan speelt Laura op haar viool,
Opa op zijn piano. Maar al die dingen kennen niet meer als opa dement begint te worden.
Laura’s ouders: vader heet Thom en heeft ontslag genomen en is zich meer met zijn hobby bezig gaan houden: beeldhouwen. Ook voor de kost
Moeder: haar moeder heet Sophie en had geen baan en deed vaak klusjes in en rond het huis. En haar hobby is schilderen dat kan ze heel goed.
Iris: haar zusje waar ze niet veel mee omgaat maar Laura troost en praat met haar wel als het nodig is. Iris is dol op opa zijn verhalen en op opa zelf natuurlijk.
Robin: haar grote broer daar praat ze af en toe wat mee, ze hebben wel een goede band met elkaar. Robin houd ook veel van opa maar laat het niet die rekt merken.
Ruth: Is haar beste vriendin en ze kunnen goed samen praten. Ruth houd veel van paarden en rijdt dan ook paard, maar de meiden gaan minder met elkaar om als Ruth een paard krijgt. Maar gelukkig blijven ze wel goede vriendinnen.
Mike: Mike komt uit Amsterdam en komt bij Laura in de buurt wonen. Hij komt zelfs bij haar op school. Mike heeft een moeilijke tijd in Amsterdam gehad zijn vader was met een ongeluk om het leven gekomen. Maar gelukkig kunnen Mike en Laura goed met elkaar over weg, ze vertellen elkaar bijna alles.Ze krijgen na een tijdje met elkaar verkering.
Waar het verhaal zich afspeelt:
Het speelt zich af bij een dorpje wat rond de duinen ligt In dat dorpje woont Laura.
Laura’s huis is best groot en oud dus er moet best veel aan gedaan worden.
Opa’s huis staat ook in het dorpje. Opa woont er al heel lang toen oma zelfs nog leefde, het is nog steeds een mooi huisje.
In de omgeving van het dorpje ligt allemaal duinen waar Laura vaak komt.
De duur van het verhaal
Het speelt nu in deze tijd af. 2de jaar dat Laura op de middelbaren school zit. En het verhaal duurt zo´n één jaar lang.
De inleiding en het slot:
Laura gaat altijd heel goed met haar opa om, ze doen dan ook veel dingen samen. Maar opa is al oud en begint langzamerhand dement te worden. En doet daardoor gekke dingen. Laura vindt dit niet leuk en gaat niet meer langs opa. Maar ze heeft een tip gehad om dat juist wel te doen. Om de helderen moment van opa mee te maken. Dat doet zijn dan ook. Maar het de dementie van opa word te erg. Zoals hij doet kan hij niet meer alleen zijn. Daarom moet hij naar een goed verzorging tehuis. Die ze na veel moeite hebben gevonden. Maar ze moeten dan wel een tijdje wachten wat Laura wel fijn vind. En opa die in het verzorging tehuis zit heeft het erg naar zijn zin.
Waarom heeft de schrijver deze titel bedacht?
Omdat er veder op in het verhaal ook een rode vlieger maken waar mee ze verhalen van wind krijgen. En het hele verhaal draait zo’n beetje om verhalen van de wind.
Korte samenvatting:
Laura is dol op haar opa en gaat dan ook vaak met hem om. Ze zijn meestal in de duinen of bij hem thuis. In de duinen verteld opa altijd verhalen die hij dan van de wind hoort. En meestal na school gaat Laura even langs haar opa om viool te spelen. Haar vader is leraar op Laura haar school, maar hij wou meer tijd voor zijn hobby beeldhouwen. Daarom neemt hij ontslag. Het gezin komt daar wel een beetje in geld problemen, daarom gaat haar moeder allemaal groentes telen. Haar vader maakt een mooi beeld voor de gemeenten waar opa voor poseert. Maar langzamer hand begint opa dement te worden. Daarom komt Laura niet meer elke middag langs, ze vindt het eigenlijk een beetje eng zoals opa doet. Haar moeder heeft het ook op gemerkt en vind dat opa naar een bejaarde tehuis moet. Laura die in middels weer wat vaker naar opa gaat is het hier niet mee eens, de rest van de kinderen ook niet. Hoe kunnen ze nou naar de verhalen van opa luisteren?, kunnen ze nu al die leuke dingen samen met opa doen? Moeder heeft het erg druk met opa, ze ruimt vaak op in het huis. Opa lijkt af en toe net een klein kind. Opa kan ook zomaar om dingen boos worden. Moeder is in middels naar een verzorging te huis op zoek. Laura krijgt bij dit alles steun van Ruth en Mike, die pas bij hen in de buurt is komen wonen. Ruth is Laura haar beste vriendin. Voor de familie wordt het allemaal te veel. Ze moeten veel tijd aan opa besteden, en ook nog een verzorging te huis voor hem vinden. Want het kan zo niet meer. Opa dacht dat er dieven op het dak zaten, en is op het dak geklommen en is stenen naar ze gaan gooien, die bijna op de voorbijgangers kwamen.
Moeder weet niet meer wat ze met opa aan moet en neemt hem in huis. Laura heeft samen met Mike een vlieger gemaakt. Een mooie rode vlieger voor de verhalen van opa te vervangen, de vlieger haalt de verhalen op.
Moeder die inmiddels 3 verzorging te huis heeft af gezocht, die haar niet echt bevielen. Is nu bij de 4de die haar wel wat lijkt voor opa. Ze moet alleen nog wachten tot er plek is.
Mike en Laura gaan steeds meer met elkaar om. Iedereen heeft er nu vrede mee dat opa naar een verzorging te huis gaat, nu er ook plek is. Vader was met een beeld bezig wat af is. En op die zelfde middag dat opa naar het verzorging te huis gaat, gaan ze met z’n alle naar het lieveling’s plekje van opa. Bij het bankje staat het beeld van vader. Opa heeft het erg naar zijn zin in het tehuis, en ze komen nog vaak langs, en gaan soms ook weer met opa naar het beeld kijken.
Een fragment van het boek dat me aan spreekt:
In het midden is een stuk dat Laura boos op haar vader word. Als ze over opa praten, dat opa over een tijdje niks meer weet. Wie, wat alles is Laura kan daar niet aan toegeven en rent weg: Ze loopt naar buiten, rent door de tuinen naar de duinen, die schaduw werpen en haar opslokken. Ze hoort Thom niet roepen. Ze wil alleen zijn. Weg van alle dingen die ze niet wil geloven maar die onvermijdelijk zijn. Ze denkt aan opa. Hij zag altijd als eerst een vallende ster, vond altijd een bijzondere schelp en hij wist precies wanneer er storm op komt was. Ze is niet bang in het donker. Het licht van de vuurtoren wijst haar de weg. Ze kent ieder duinpad en weet plekjes waar ze zich kan verschuilen. Ze trekt haar gympen uit en loopt op haar blote voeten in de richting van de zee. Het zand voelt koel aan. Haar voeten zakken er in weg. De deining van de golven kalmeert haar niet. Ze denkt aan alle leuke dingen die ze met opa heeft gedaan. Die wil ze weer doen! Herinneringen over spoelen haar, maken haar dronken en de zee die voortdurend in beweging is versterkt dat gevoel. Ze schreeuwt wanhopig boven het geruis uit. Haar woorden kaatsen terug over de golven en maken haar nog meer van streek. Ze merkt niet dat haar voeten zich vastzuigen en dat de zee die eerst om haar enkels speelde, al tot haar knieën komt. Ze voelt zich koud en zwak. Ineens begint het harder te waaien. Een bliksemschicht verlicht de hemel. Een zomerse plens bui barst los. Laura schrikt op. Ze wil naar het strand lopen, maar dat lukt niet, dan probeert ze te zwemmen maar ze kan niet op tegen de kracht van de zee. Het water sluit zich boven haar. Ik verdrink, ik verdrink, schiet het door haar heen. Ze maait met haar armen, komt boven en snakt naar lucht en probeert tevergeefs de grond onder haar voeten te krijgen. In de lucht scheren krijsende meeuwen alsof ze begrijpen dat ze hulp nodig heeft. Plotseling word ze bij haar middel gepakt en in de richting van het strand geduwd. Ze voelt nog dat iemand haar op het zang legt en over haar rug en armen wrijft. Daarna is alles zwart. Even later komt ze weer bij op de bank thuis dan ziet ze haar ouders en haar broer en Mike over haar heen gebogen. Mike had haar op het nippertje gered. Want hij loopt wel eens vaker over het strand s‘avonds. Laura was in een mui terechtgekomen en gelukkig was Mike in de buurt.
Ik heb dit stukje gekozen omdat ik het een mooi stuk vind hoe diep je met je gedachten kan weg zakken. Om dingen die om je heen gebeuren, zo erg dat je zelfs niet meer voelt wat er gebeurd. Het komt ook om dat ze zo van streek is, van wat er de laatste tijd allemaal is gebeurd ook met opa. En daar denkt ze heel erg aan zo erg dat ze weg zakt, en alles eventjes vergeet. Een mooi droevig stukje.
|
